اولین وب سایت رسمی جاسبی ها

در شمال دليجان و در نزديكي سد ۱۵ خرداد واقع شده و شامل ۷ پارچه آبادي است كه نام جاسب را برخود دارد.

در وایبر, لاین, تانگو دنبال کنید با شماره 09216891615

مشاهیر قدیم جاسب در استان مرکزی
نوشته : غلامرضا نصراللهی

1- شیخ نجم الدین ابوالقاسم علی بن حسین جاسبی فقیه : از محدثین و فقهاء (بیان المفاخر ج1ص283)  در قرن ششم هجری

2- شیخ رشیدالدین علی بن محمد جاسبی فقیه :  ( همان منبع ) از محدثان و فقیهان قرن ششم هجری

3-  حسن بن علی جاسبی : از طبیبان دانشمند و ماهر قرن هفتم هجری. او سال ها در کاشان به تحصیل پرداخت و سپس طبابت کرد . تنها یادگار به جای مانده از او کتاب ” حواشی منهاج البیان ” استکه در سال 636 هجری آن را کتابت کرده است. ( فهرست دست نوشت نسخه های خطی کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران ج17ص49 )

4- علی بن محمد بن علی جاسبی وارانی : عالم فاضل ادیب. در اوایل قرن هشتم هجری می زیسته است. او نزد جلال الدین یوسف بن جمال الدین محمد اصفهانی به تحصیل پرداخته است و استادش در سال 714 ه. ق. برای او اجازه نوشته است. ( تراجم الرجال ج1ص382 )

5- شیخ محمد بن عبدالرحیم جاسبی  : ( بیان المفاخر ج1ص282 ) از فضلا و دانشمندان قرن  سیزدهم هجری.

6- شیخ محمد جعفر بن میرزا اسماعیل کروکانی جاسبی قمی : عالم فاضل و فقیه ماهر.او برای تحصیل به اصفهان آمد و از محضر علما و مجتهدین بزرگ این شهر همچون حاج محمد ابراهیم کلباسی و حاج سید محمد باقر حجه الاسلام شفتی بهره برد.او در سال 1254 نسخه ای از کتاب ” مناسک حج استادش سید حجه الاسلام ( بیان المفاخر ج1ص283و284) و در همان سال نسخه ای از کتاب منهاج الهدایه ” نوشته استاد دیگرش حاجی کلباسی را کتابت کرده است . ( فهرست دست نوشت های ایران ج10ص284 )

گوشه ای از تالیفات متون تاریخی در مورد جاسب

از مضافات قم . صاحب مرآت البلدان آرد: ولايتي است در نهايت برودت و از ييلاقهاي بسيار سرد و در اين زمان از مضافات قم که حکومت آن جزو حکومت اين شهر ميباشد و در ميان درّه واقع شده چهار طرف آن کوهسار است . جنوب اين ولايت دليجان و نراق و شمال آن قريه کرمجگان از دهات قم ، مشرق آن محدود به کوهسار اردهال ومغرب آن منتهي به جبال راونج ميشود. عرض دره اي که جاسب در آن واقع است نيم فرسخ و طول يک فرسخ و نيم است . گويند جاسب از بناهاي يکي از امراي عسکريه هماي دختر بهمن بن اسفنديار مشهور به نيمور ميباشد. و اين امير در نراق و دليجان و دهات پشتکدار حکومت داشته ودر آن حدود بناي محکم گذاشته که از جمله سدي است که به رودخانه آبار قم بسته و نهري براي زراعت نيمور جاري ساخته و اين سد پنج ذرع عرض و شصت ذرع طول و چهارده ذرع ارتفاع دارد. سنگهاي مربع سفيد که هريک ده گره مضروبي ميباشد يک اندازه تراشيده و با ساروج بکار برده و سدّ چنان مستحکم است که در اين مدت متمادي يکي از سنگهاي مزبور نيفتاده است …. و نيز آتشکده اي در دو فرسخي نيمور در آتش کوه بنا کرده که پايه هاي آن برقرار است . هواي خوب دارد و ده خانوار بختياري در آنجا سکونت دارند. هواي جاسب بدرجه اي سرد است که از اول آذر تا نوروز از بسياري برف راه مسدود ميشود. آب دهات جاسب از کوهسار است که داخل دره وسط کوه شده و هر ده به اندازه کفاف از آن استفاده کرده بقيه به رود آبار ميريزد بعلاوه هر ده دو يا سه قنات دارد.اهالي آنجا بيشتر سادات صحيح النسب و بروايتي هفت تن از سيصد و سيزده تن ياران امام زمان اهل قراء سبعه جاسب ميباشند.

جاسبنامي بی مانند در تمام ایران است و در هيچ فرهنگي ديده نشده است . در لغت نامه ي دهخداوفرهنگ معين فقط مشخصات جغرافيايي آن آمده است. در تاريخ قم تاليف حسن بن محمّد حسن قمي در موارد بسياري اين نام به صورت جاست ضبط گرديده است.سند ديگري كه ثابت مي كند اين دهستان يا منطقه در قديم جاست بوه نام يكي از فقهاي بزرگ موسوم به علي جاستي است.در فرهنگهاي برهان قاطع،آنندراج،دكتر و دهخدا درباره ي معناي جاست آمده است كه جاست جايي را گويند كه انگور را در آن لگد زنند تا شيره ي آن بر آيد همچنين جاي فشردن انگور باشد ونيز جاي فشردن انگور .كه به نظرمي رسد در گذشته در آن منطقه رزيا تاك يا مو انگور فراوان بوده است وبه خاطرتهيه شيره ي انگور به آن منطقه جاست مي گفتند.متاسفانه در كتب قديمي المسالك و الممالك در مورد جغرافياي تاريخي اين منطقه مطلبي وجود ندارد. مگر آنچه كه در كتب قديمي تاريخ قم در صفحات 138،133،120،119،58،57،آمده است.در همين كتاب جاست به عنوان يك رستاق ثبت شده است.در دوران قاجاريه تعداد زيادي سفر نامه و كتب جغرافياي تاريخي نگاشته شده كه از جمله آنها،مرآت البلدان ومطلع الشمس نوشته ي محمد حسن خان اعتماد السلطنه و گنج دانش تاليف محمد تقي خان حكيم است كه در اين دو اثر اشاراتي به جاسب شده است

دركتاب تاريخ قم كل خراج يا ماليات رستاق جاسب،چهل وسه هزار و هفتصدوشصت و دو درهم ضبط شده است.اما در خصوص تسميه ي جاسب،بايد اذعان داشت همان طوري كه در بالا آمد اين نام در تمام ايران بي سابقه است و در هيچ فرهنگي معني نشده است.و اين مطلب كه نويسنده ي كتاب گنج دانش و ساير نويسندكان در خصوص وجه تسميه ي اين منطقه نوشته اند به دلا يل ذيل نمي تواند صحت داشته باشد. زيرا در كتاب تاريخ قم كه در سال 378هجري قمري نوشته شده در چندين مورد جاست ضبط شده و در كتاب انساب نيز نام فقيه معروف علي جاستي مضبوط است. در اين مورد دركتاب تاريخ و جغراياي قم امده است:« … در اين صورت از روي حتم و اعتقاد نمي تواتن گفت كه جاسب در اصل جاي اسب بوده و ضحاك هم اسبان خود را در اينجا بسته است ضحاك از ملوك عجم است ووجاي اسب هم از لغات فارسي است و عجمي است اما تلفيق كلمات و تركيب عبارات آن زمان به كلي مغاير اصلوب كلمات اين زمان است كه به زبان فارسي گويا مرده و به واسطه قبول دين عرب آن سبك صحيح فارسي زباني از ميان رفته است و هر كسي تتبع داشته باشد مي داند كه تلفيق جاي اسب و جاسب موافق سبك فارسي زبانان اين زمان نيست و پيشينيان به طرز ديگر سخن مي سروده اند» در كتاب قم جاسب اينگونه توصيف مي شود :«… هفت قريه دارد در ميان يك دره كوه واقع است و اطراف آنجا را چنان كوه احاطه دارد كه گويا حصاري بر انجا كشيده اند اب آنجا از كوهسار است و قنات هم دارد حاصل كشت و كار آنها جو و گندم است سيفي آنها ماش ،نخود، عدس، لوبيا ، هندوانه و خربزه است هواي آنجا در غايت خنكي و سردي است» نويسنده كتاب گنجينه آثار قم موقعيت جغرافيايي جاسب را اين چنين نگاشته است اين سرزمين در جلگه اي محدود و محصور به كوههاي چهار جانبه و به شكل مخروطي دنباله دار يا قيفي است كه لووله پائين آن به جانب جنوب قرا رگرفته است و بيجگان در مدخل جلگه در راس مثلث و زر و كروگان در منتا اليه آن هر يك زاويه هاي از مثلث را تشكيل مي دهند

جاسب در لغت نامه دهخدا

جاسب . (اِخ ) از مضافات قم . صاحب مرآت البلدان آرد: ولایتی است در نهایت برودت و از ییلاقهای بسیار سرد و در این زمان از مضافات قم که حکومت آن جزو حکومت این شهر میباشد و در میان درّه واقع شده چهار طرف آن کوهسار است . جنوب این ولایت دلیجان و نراق و شمال آن قریه ٔ کرمجگان از دهات قم ، مشرق آن محدود به کوهسار اردهال و مغرب آن منتهی به جبال راونج میشود. عرض دره ای که جاسب در آن واقع است نیم فرسخ و طول یک فرسخ و نیم است . گویند جاسب از بناهای یکی از امرای عسکریه ٔ همای دختر بهمن بن اسفندیار مشهور به نیمور میباشد. و این امیر در نراق و دلیجان و دهات پشتکدار حکومت داشته و در آن حدود بنای محکم گذاشته که از جمله سدی است که به رودخانه آبار قم بسته و نهری برای زراعت نیمور جاری ساخته و این سد پنج ذرع عرض و شصت ذرع طول و چهارده ذرع ارتفاع دارد. سنگهای مربع سفید که هریک ده گره ٔ مضروبی میباشد یک اندازه تراشیده و با ساروج بکاربرده و سدّ چنان مستحکم است که در این مدت متمادی یکی از سنگهای مزبور نیفتاده است …. و نیز آتشکده ای در دو فرسخی نیمور در آتش کوه بنا کرده که پایه های آن برقرار است . هوای خوب دارد و ده خانوار بختیاری درآنجا سکونت دارند. هوای جاسب بدرجه ای سرد است که ازاول آذر تا نوروز از بسیاری برف راه مسدود میشود. آب دهات جاسب از کوهسار است که داخل دره ٔ وسط کوه شده و هر ده به اندازه ٔ کفاف از آن استفاده کرده بقیه به رود آبار میریزد بعلاوه هر ده دو یا سه قنات دارد. اهالی آنجا بیشتر سادات صحیح النسب و بروایتی هفت تن از سیصد و سیزده تن یاران امام زمان اهل قراء سبعه ٔجاسب میباشند. شغل اهالی جز آنانکه به زراعت مشغولند بیشتر آنان در تهران و قم و کاشان به حلواارده پزی اشتغال دارند و حلوای آنها شهرت دارد. قرای سبعه ٔ جاسب عبارتند از: هزارجان ، داران ، کردکان ، وشنکان ، رز،دستقونقان ، سحکان ، که همه دارای سکنه و زراعت و مشاغل دیگر میباشند. (از مرآت البلدان ج 4 صص 66 – 70).

معرفی یک نشریه
عنوان: مساجد دهستان جاسب
پدیدآورنده: محمدرضا زاهدي
دیگر پدیدآورندگان: محمدرضا نعمتي
نشریه : مسجد
شماره نشریه: 69
سال: 1382
ماه: 5,6
تعداد صفحه: 62-66
زبان: فارسي
موضوع: مساجد تاريخي دهستان جاسب – معرفي و شناخت – توضيحات – جنبه هاي معماري

وضعیت آب و هوای شهرستان دلیجان و جاسب
جهت اطلاع از آخرین وضعیت آب و هوایی شهرها پیغام خود را شامل پیش شماره تلفن شهر مورد نظر و جهت اطلاع از پیش بینی ۲۴ ساعته مراکز استانهای کشور پیغام خود را شامل پیش شماره تلفن شهر مورد نظر بدون “صفر ” به وسیله تلفن همراه به شماره تلفن ۱۰۰۰۳۰۵ ارسال کنید و منتظر دریافت پاسخ بمانید.
برای دریافت آخرین وضعیت آب و هوایی(وضعیت فعلی) شهر دلیجان 866422 را به شماره تلفن ۱۰۰۰۳۰۵ و ارسال کنید.

ازنا – بیجگان جاسب 

بیجگان (دلیجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دلیجان در استان مرکزی ایران است.این روستا در دهستان جاسب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲۶ نفر (۱۳۵خانوار) بوده‌است.

وشتکان دهی جزو دهستان جاسب بخش دلیجان شهرستان محلات . کوهستانی و سردسیری است . سکنه ٔ آن 448 تن . آب آن از 2 رشته قنات و محصول آنجا غلات ، فندق ، گردو، بادام ، انگور و شغل اهالی زراعت ، قالیچه بافی و کرباس بافی است . راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1).

جام جم آنلاين:
منطقه ييلاقي جاسب واقع در شمال شرق شهر دليجان استان مرکزي، فرصتي براي سفر گردشگران و مسافران در فصل تابستان است.
منطقه ييلاقي جاسب با آب و هواي معتدل در فصل تابستان، وجود دره زيباي ازنا که در بدو ورود به منطقه جاسب مشخص است و در بستر آن نيز رودخانه فصلي ازنا جريان دارد، چشم‌اندازهاي طبيعي سرسبز و باغات قابليت‌هاي طبيعي مناسبي براي تفريح فراهم کرده است.

از آثار باستاني اين منطقه مي‌توان به قبرستان قديمي واران، تپه‌هاي قلعه‌کوه‌ امام علي، قلعه‌هاي ‌سرخ، وشتگان و وسقونقان، مساجد جامع و امام حسن(ع)، برج روستاي هرازجان، غار سيجان در ضلع شمالي‌روستاي واران و سنگ‌نوشته‌هاي قبرستان روستاي بيجگان اشاره کرد.

وجود باغ‌هاي فراوان در کنار آب‌هاي جاري حاشيه رودخانه ازنا، جاده پر پيچ وخم جاسب، آب وهواي مناسب، ارتفاعات و وجود چشمه‌هاي فراوان از ديگر خصوصيات اين منطقه است.(ميراث آريا)

وسقونقان دهی از دهستان جاسب بخش شهرستان دلیجان شهرستان محلات در راه شوسه اصفهان به قم کوهستانی سردسیری و بسیار بسیار خوش آب و هوا می‌باشد. سکنهٔ آن۶۸۰ تن است.آب آن از سه رشته قنات که رایج ترین و بهترین آن مهروف به(سربند)می باشد.محصول آنجا غلات، سیب زمینی، گردو، بادام، زردآلو، هلو و انگور و شغل اهالی زراعت است. این روستا دفتر اسناد رسمی و دبستان دارد.

اطلاعات عمومی

کد منطقه اصلاح شده: ۰۰۰۵۰۱
استان: مرکزی
شهرستان: دلیجان
نزدیکترین شهر: نراق
طول جغرافیایی: ۵۰:۴۸:۴۲
عرض جغرافیایی: ۳۴:۰۶:۴۵
آدرس: استان مرکزی شهرستان دلیجان روستای وسقونقان
مالکیت منطقه: دولتی – خصوصی

فاصله تا مرکز استان: ۱۶۱

فاصله تا مرکز شهرستان: ۳۲