در شمال دليجان و در نزديكي سد ۱۵ خرداد واقع شده و شامل ۷ پارچه آبادي است كه نام جاسب را برخود دارد.
در وایبر, لاین, تانگو دنبال کنید با شماره 09216891615

فرهنگ، آداب و رسوم

مراسم الله رمضون

ashtian-4-389x400

شب دوازدهم، شب سیزدهم و شب پانزدهم ماه مبارک رمضان، کودکان گروه گروه و به صورت دسته های پنج تایی و ده تایی نیمه های شب به درب منزل اهالی روستا رفته و با خواندن سوره و اشعار از صاحبخانه طلب پول، آجیل، شیرینی و میوه برای خیر و برکت صاحبخانه دعا می نمایند. سوره ها عبارتند از سوره شمس و اشعاری مانند:
الله الله رمضان، رمضان اومد و مهمونش کنید، گاو و گوساله به قربونش کنید. گاو و گوساله به قربون نمیشه، خروس جنگی رو به قربونش کنید.
مثلا: مشتعلی دربالاخونه کتاب لیلی و مجنون میخونه، آی رمضون الله الله رمضون

340829_939-495x309

برگرفته از وب سایت شهدیه جاسب

عطر يا حسين در كوچه هاي كروگان جاسب

ax (85)

نخل‌گردانی یکی از آیین‌های ویژه ایام محرم و روز عاشوراست که عمدتا در نواحی مرکزی و کویری ایران برگزار می‌شود. این مراسم آیینی گرچه نمادی از تشییع پیکر سیدالشهدا است اما با برگزاری خود شکوه و عظمت عاشورا و یکپارچگی عزاداران را نیز به تصویر می‌کشد.                               

نخل از جنس چوب است و آن را به شکل برگ درخت و یا سرو می سازند. معمولاً وزن نخل زیاد است و جابه جا کردن آن نیاز به کمک ده ها نفر دارد. نخل را به عنوان نمادی از تابوت شهدای کربلا می شناسند و ریشه سنتی کهن دارد.
دکتر «اسلامی ندوشن» می گوید: با آن که نخل هیچ شباهتی به درخت خرما ندارد، آن را با نام این درخت می نامند. شاید به علت آن که اصلش از جنوب غربی و بین النهرین است. نخل شباهت بسیاری به درخت سرو دارد و سرو در فرهنگ عامه یعنی جاودانگی و رشادت و زندگی اخروی و آزادگی که یادآور روحیات و خصایل امام حسین (ع) است. همچنین این مراسم بازتابی است از «نقل» حکایت کربلا.

مصاحبه با مهدی اسماعیلی یکی از اهالی محترم کروگان

وب سایت رسمی جاسبی ها : لطفا خودتان را معرفی نمایید؟

با سلام اینجانب مهدی اسماعیلی از اهالی کروگان هستم …

وب سایت رسمی جاسبی ها :اگر امکان دارد در مورد نخل گردانی در قریه کروگان توضیحاتی را بیان نمایید ؟

روزعاشورا درکروگان جاسب مراسم” نخل گردانی” برگزارمی شود.نخل گردانی یکی از آداب مشهورعزاداری برای امام حسین(ع)است که به عنوان سمبل تشییع پیکرمقدس سیدالشهدا(ع)درروزعاشورا برپا می شود.نخل رابا انواع پارچه و شال می آرایند ودرروزعاشورا آن را طی آدابی به دوش می کشند.اهالی کروگان برای شرکت درمراسم نخل گردانی ازبارگاه ملکوتی امامزاده حمزه بن عون بن علی بن ابیطالب(ع)نسبت دیرینه خود را به یادمظلومیت خاندان اهل بیت (ع) وشهادت غریبانه سید وسالارشهیدان حضرت اباعبدا…الحسین (ع)اجرامی کنند. شرکت کنند گان درمراسم نخل گردانی با روضه خوانی ،سینه زنی درسوگ عزای امام حسین (ع)ویاران باوفای آن حضرت اشک ماتم به چهره داشته وبا فریادهای حسین حسین نخل راکه سمبلي از تابوت امام حسین (ع)است به طورسمبلیک تشییع می کنند.اهالی کروگان درگذرگاه ها برسرنخل به ذبح وقربانی،پخش نذری ودودکردن اسپند می پردازد. نخل درحالی که بردوش مردان وجوانان محل وبه وسیله دسته های عزاداری دنبال می شود درمحله ها وکوچه های کروگان گردانده می شود. نخل در دیگر ایام سال بدون تزئین در صحن امامزاده حمزه(ع) قرار دارد و نشانه عشق و ارادت مردم منطقه جاسب به امام حسین (ع) به شمار می رود. روز عاشورا فضای کروگان از آنچنان شور معنوی بر خوردار است که باید در صحنه بود و عشق به امام حسین (ع) و اهل بیت (س) را با تمام وجود حس کرد.

وب سایت رسمی جاسبی ها : علت زمین گذاشتن نخل در برابر بعضی از خانه ها چیست ؟

مهدی اسماعیلی :عزاداران حسینی نخل را در برابر خانه هايی که نذر داشته یا در آن سال عزیزی را از دست داده باشند بر زمین می گذارند.آیین عزاداری عاشوراي حسینی در کروگان جاسب با حضور هیأت های مذهبی و دستجات سینه زنی و زنجیر زنی جاسبی های مقیم تهران و شهرستان دلیجان در امامزاده حمزه(ع) برگزار می شود.

ax (86)

وب سایت رسمی جاسبی ها : مراسم روز عاشورا در دهستان جاسب چگونه برگزار می شود؟

مهدی اسماعیلی :در سنتی بسیار قدیمی و ریشه دار اهالی کروگان بعد از ظهر تاسوعا با حرکت دادن دسته های سینه زنی و زنجیر زنی از جلوي امامزاده حمزه(ع) به سمت روستاهای واران و هراز جان حرکت کرده و در حسینه های این روستاها به عزاداری می پردازند گفتنی است صبح روز عاشورا نیز اهالی روستای واران از میدان دانشجو مقابل دانشگاه آزاد اسلامی واحد جاسب دسته های زنجیرزنی و سینه زنی به سمت کروگان “بارگاه امامزاده حمزه (ع)” حرکت می کنند.اهالی روستای هرازجان نیز که بیشتر ساکنین این روستا از سادات معزز می باشند با دسته های زنجیر زنی و سینه زنی به بارگاه امامزاده حمزه(ع) آمده و هیأت ها با هم یکی شده و دراین مکان مقدس مداحان اهل بیت(س) به نوحه سرایی می پردازند و با فرا رسیدن ظهر عاشورا همزمان با پژواک اذان ظهر از گلدسته های امامزاده حمزه(ع) دسته ها و هیأت های عزاداری در مصلی امامزاده در صفوف بهم فشرده گرد آمده و نماز ظهر عاشورا را با شور حسینی خویش اقامه می کنند.پس از پایان مراسم مردم جاسب با پختن غذای نذری تمامی عزاداران و میهمانان شرکت کننده در مراسم عزاداری اباعبدا…الحسین (ع) را به خوردن غذای نذری ” ناهار”دعوت می کنند.

پایان خبر

بازی های محلی استان اراک

دهستان های جاسب

یک قل دو قل

8595

اهداف بازی: سرگرمی، افزایش هماهنگی عصبی عضلانی، افزایش دقت و تمرکز و چابکی
تعداد بازیکن: بیشتر از دو نفر (۲ تا ۱۰)
ابزار بازی: ۵ سنگ گرد که کمی بزرگ‌تر از فندق باشد
محوطه بازی: فضای بسته
شرح بازی: ابتدا با جفت یا تک آمدن، آغاز کننده بازی را مشخص می‌کنند، به این گونه که یکی از  بازیکنان سنگ‌ها را در مشت می‌گیرد   تا دیگری بگوید زوج است یا فرد این بازی چندین مرحله دارد و بازیکن با اجرای موفق هر مرحله، به مرحله دیگر راه می‌یابد، ولی اگر درهر  مرحله مرتکب اشتباه شود،می بازد و باید بازی را به نفر بعدی واگذار کند.
مرحله اول (قل اول): پنج سنگ را به گونه ای که جدا از هم باشد روی زمین پخش می‌کنند، آغاز کننده  بازی یکی از سنگ‌ها را بر می‌دارد  و به بالا می‌اندازد و در فاصله زمانی پایین آمدن سنگ، یکی از سنگ هایروی زمین را بر می‌دارد و با همان دست، سنگ بالا انداخته را که در  حال سقوط است می‌گیرد و به همین شیوه همه سنگ‌ها را بر می‌دارد.

ادامه‌ی خواندن

پخت و پز با سیب

آش ترش

این آش در محلات و آبادی های نزدیک آن ( جاسب ) مخصوص زمستان و جشن شب اسفند است.

مواد لازم: یک کاسه نخود، یک کاسه عدس، یک چارک چغندر، مقداری برگ چغندر، یک کاسه بلغور، یک کاسه آلو خشک، یک کاسه سیب خشکه[1]، یک کاسه شیره ی خوب، یک کاسه سرکه ی انگور، قدری نمک.

طرز تهیه: همه ی مواد را داخل دیزی بریزید و روی اجاق بار بگذارید. این خوردنی ها را باید یک جا و همزمان داخل دیزی ریخت که با هم خوب بجوشد و قوام بیاید. اگر با هم نریزید ممکن است بعضی مواد خوب پخته نشود. وقتی که آش خوب پخت، سر ظهر همه ی افراد خانواده زیر کرسی دور هم جمع می شوند و می نشینند و یکی یک کاسه ی پر برای خودشان آش ترش می ریزند و مشغول خوردن می شوند و آنقدر می خورند که خوب عرق کنند و معتقدند که با این عرق کردن سرما خوردگی از سر و تنشان بیرون می رود. وقتی که آش خوردنشان تمام شد برای اینکه دچار ضعف نشوند، کدبانوی خانه می رود از انبار خانه مقداری مویز خوب و گردو می آورد و روی کرسی می ریزد و همگی مشغول خوردن آن می شوند.

[1] در جاسب و محلات سیب درختی را پوست می کنند و از وسط نصف می کنند و تخمه ی آن را می گیرند و در آفتاب خشک می کنند که دراصطلاح محلی به آن اله می گویند.

وب سایت جاسبی ها از عموم همشهریان تقاضا دارد در صورت آشنایی با دستورات غذایی،مطالب فرهنگی و آداب مخصوص جاسبی های عزیز، آن را برایمان ارسال تا با نام خودشان در وب سایت قرار گیرد.

1520754_1395017297421701_829848286_n

توریست ژاپنی هنگاه بازدید از بازمانده های کاخ اردشیر بابکان متوجه انبوهی زباله در اطراف کاخ شد و خود اقدام به جمع آوری زباله ها کرد.

سیزده بدر یا جشن بدرقه نوروز از مهمترین رسوم مشترک در میان اقوام ایرانی است که طی سالهای اخیر روز آشتی با طبیعت نیز تلقی می‌شود و مردم برای تکمیل شادیهای خود و دور کردن غم و غصه با حضور در طبیعت زیبا مراسم سیزده بدر را با نشاط و شادمانی اجرا می کنند و در این میان مردم جاسب هم این روز را در دامن طبیعت و باغهای سنتی در هوایی دلپذیر سپری کردند.

ایرانیان از گذشته‌های دور، با آغاز بهار و ورود به سال جدید و پس از چند روز دید و بازدید و تبریک سال نو ، گویا برای تکمیل شادی خود و دور کردن غم و غصه و خمودگی، در روز سیزدهم فروردین ماه، با بیرون آمدن از خانه و پناه گرفتن در طبیعت ، مراسم سیزده بدر را برگزار  می‌کنند.

یکی از مسائلی که معمولا در روز طبیعت نگران کننده است بی توجهی برخی افراد به رعایت پاکیزگی محیط زیست است که گاهی وجود زباله و مواد زائدی که پس از حضور شهروندان در طبیعت و برجای می ماند چهره ناپسندی را بوجود می آورد که لازم است با فرهنگ سازی می بایست در صیانت از طبیعت هم تلاش کرد.

در عکس بالا توریست ژاپنی را نشان می دهد که چگونه به جمع آوری زباله می پردازد.

مراسم ظهر عاشورا در امام زاده حمزه (ع) روستای کروگان جاسب

شب های ماه محرم حال و هوای عجیبی دارد ، انگار کسی در منزل خود بند نمی شود . هرکس می خواهد سهمی در آیین های حسینی داشته باشد . عده ای راهی دیار پدری شان می شوند .

عطر یا حسین (ع) درهیات های جاسب

به رسم آیین و سنت همه ساله ، مردم منطقه جاسب به یاد سید و سالار شهیدان حضرت حسین بن علی (ع) و پرچمدار کربلا حضرت ابالفضل العباس(ع) با راه اندازی دسته های سینه زنی و زنجیر زنی به عزاداری می پردازند .عاشقان خاندان عصمت و طهارت (ع) از نخستین ساعات عاشورا با راه اندازی هیات های عزاداری در خیابان ها و محله ها با دسته های سینه زنی و زنجیر زنی در غم پرپرشدن گلستان فاطمه (س) اشک ماتم ریختند . عزاداران حسینی از نقاط مختلف جاسب در قالب هیات های عزاداری با افراشتن بیرق های رنگارنگ و صحنه های غمبار و حزن انگیز روز عاشورا را به تصویر کشیده و از میدان دانشجو به طرف امامزاده حمزه(ع) کروگان حرکت کردند و در آن مکان مطهر مداحان اهل بیت (س) به نوحه سرایی پرداختند و با فرارسیدن ظهر عاشورا همزمان با پژواک اذان ظهر از گلدسته های  امامزاده حمزه (ع) دسته ها و هیئت های عزادار در مصلی امامزاده در صفوف به هم فشرده گرد آمده و نماز ظهر عاشورا را با حضور دکتر جاسبی، دکتر بهشتی رئیس واحد جاسب، حجه الاسلام و المسلمین دکتر سلیمی نماینده مردم دلیجان و محلات در مجلس شورای اسلامی ، حجه الاسلام و المسلمین کرمی رئیس اوقاف دلیجان ، حجه الاسلام و المسلمین ربانی امام جماعت جاسب ، پیر غلامان اهل بیت (س) ، سادات معزز ، جوانان منطقه  با شور حسینی خویش اقامه کردند.

783570_i3Tup6KW

برگرفته از وبلاگ

هیئت قرانی المهدی(عج) جاسبی ها

عزاداری روز عاشورا در جاسب

برگرفته از یاداشت های دکتر جاسبی

20100912164321

شام غريبان نيز مراسمي بود كه شب يازدهم محرم برپا مي‌شد، در اين شب عده زيادي از عزاداران با پيراهن‌هاي بلند و سياه، و با پاهاي برهنه، هر كدام شمع روشني به دست مي‌گرفتند و با صدايي بسيار ملايم شعرهايي مي‌خواندند و آرام حركت مي‌كردند؛ اين قسمت از مراسم بسيار رقت‌بار بود.

براي شام غريبان و شركت در دسته‌هاي عزاداري اين شب، همه بچه‌ها از عصر در تدارك خريد و تهيه شمع بودند. گاهي شمع را درون قوطي‌هاي فلزي كه سوراخ سوراخ كرده بودند مي‌گذاشتند تا باد خاموش‌شان نكند و آنها را با تكه‌طنابي مثل فانوس به دست مي‌گرفتند. عده‌اي از بزرگ‌ترها هم به جاي شمع، فانوس به دست مي‌گرفتند و همه با صداي نوحه و نوحه‌خوان به سينه مي‌زديم و عزاداري مي‌كرديم. بعد از تمام‌شدن سينه‌زني هم معمولا به عزاداران آبگوشت مي‌دادند و غذاي تكيه‌ها و هيات‌هاي عزاداري در شام غريبان اغلب آبگوشت بود. من و برادرانم به محله‌هاي مختلف شهر مي‌رفتيم و دسته‌ها را از نزديك مي‌ديديم. در تمام محله‌هاي جنوب شهر مردم دست‌كم 10 روز از ماه محرم را با جان و دل عزاداري و سوگواري مي‌كردند. در سال‌هاي كودكي من، دسته‌اي كه در ميدان توپخانه عزاداري برپا مي‌كرد، شكوه و جلال فراواني داشت. در شب‌هاي محرم، ميدان توپخانه حالت ديگري به خود مي‌گرفت. دورتادور ميدان توپخانه داراي ايوان بود كه مشرف بر ميدان بود و قسمتي از آن تا سال‌ها بعد وزارت پست و تلگراف و تلفن بود. در ايوان‌ها با فاصله منظم، يك شير و خورشيد گچبري‌شده بود. ميدان توپخانه بارها خراب و تغيير شكل داده بود؛ ابتدا وسط ميدان يك باغچه چهارقطعه‌اي پر از درخت بود كه در هر قطعه به شكل خاصي گل‌كاري شده بود. در وسط ميدان هم حوض آبي بود كه فواره‌اش هميشه باز بود. نرده‌هاي دور باغچه از تعداد زيادي تفنگ سرنيزه‌دار درست شده بود كه كسي نمي‌توانست از لاي آنها عبور كند. در هر يك از چهار قطعه باغچه هم يك توپ بزرگ گذاشته بودند كه لوله‌اش به طرف بيرون نشانه رفته بود؛ اين باغچه‌ها و توپ‌ها تا كودتاي رضاخان باقي مانده بود، اما بعدها توپ‌ها را برداشتند و باغچه هم به صورت ديگري درآمد. در شب‌هاي محرم، ميدان توپخانه هر شب نسبت به شب قبل شلوغ و شلوغ‌تر مي‌شد. دسته‌هاي عزاداري با علم و بيرق وارد ميدان مي‌شدند و پس از توقف به راه‌شان ادامه مي‌دادند. روز عاشورا مردم صبح زود، آفتاب‌نزده از خواب بيدار مي‌شدند. آنهايي هم كه هنوز از عزاداري برنگشته بودند، بدون آنكه بخوابند به سوگواري ادامه مي‌دادند. اكثر مردم سرپولك يا مشغول عزاداري بودند يا اينكه براي عزادارها غذاي نذري آماده مي‌كردند. در روزهاي سوگواري ماه محرم و صفر، شب‌هاي احياي رمضان، بازاري‌ها هم خرج مي‌دادند. اين خرج عبارت بود از پلو يا آش و آبگوشتي كه مي‌پختند و بين افراد بي‌بضاعت پخش مي‌‌كردند. روزهاي عزا و سوگواري مثل روز تاسوعا و عاشورا نيز مغازه‌ و دكان‌ها تعطيل بود. آخرين ماه فصل تابستان بود. شهريور گرمي كه مصادف با ماه محرم بود. يك روز دم غروب پدرم زودتر مغازه را بست، و من و برادرانم نيز با پدر به خانه آمديم. آن سال، چند روز قبل از فرا رسيدن ماه محرم به پدرم اطلاع دادند كه جاسبي‌هاي مقيم تهران مي‌خواهند درباره محرم و مراسم عزاداري با او مشورت كنند. اين جلسه در خانه ما تشكيل شد؛ ميهمانان يكي‌يكي آمدند و گفت‌وگو آغاز شد. پدرم گفت: «امسال بهتر است مراسم عزاداري و سوگواري را در جاسب برگزار كنيم.» همه قبول كردند، مقدمات برگزاري مراسم هم خيلي زود مهيا شد و چند روز بعد ما همگي به جاسب رفتيم. پدرم ناگزير شده بود تا براي برگزاري هرچه بهتر مراسم از چند بازاري پول قرض كند، او هر سال، محرم، علاوه بر كمك مالي، به هيات‌هاي روز عاشورا نذري مي‌داد و مادرم غذا مي‌پخت. اما آن سال چون قرار شده بود تا مراسم عزاداري آقا اباعبدالله‌الحسين(ع) در جاسب برگزار شود، پدر بايد از نظر مالي كمك بيشتري مي‌كرد و تلاش بيشتري به خرج مي‌داد. عزاداري روز عاشورا در منطقه جاسب با تهران فرق داشت؛ در جاسب از نمايش تعزيه خبري نبود، در حالي كه در تهران دسته‌هاي عزادار براي اجراي اينگونه نمايش‌ها با هم چشم و هم‌چشمي هم داشتند. گذشته از اينها مراسم روز عاشورا در جاسب بخش‌هاي خاصي داشت كه تا كسي در آن شركت نمي‌كرد، قادر نبود عظمت آن را درك كند. پس از عزاداري به تهران برگشتيم و آماده رفتن به مدرسه شديم. من باز با همان لباس‌هاي سال‌هاي قبل به مدرسه مي‌رفتم. گاهي پيش مي‌آمد كه از خودم بپرسم: «آيا واقعا امكان اين وجود ندارد كه من هم يك سال با كت و شلوار و كفش‌هاي نو راهي مدرسه شوم؟» بعضي روزها به مغازه خواروبارفروشي شوهرخواهرم كه روبه‌روي حمام حاج غلام بود مي‌رفتم در آنجا كار مي‌كردم و مزد مي‌گرفتم، و با پولي كه به دست مي‌آوردم، مداد و پاك‌كن و دفتر و چيزهاي ضروري ديگر مي‌خريدم.

نقوش حکاکی شده بر سنگ قبرهای قدیمی

قبرستان های  هرازجان و واران

حتما شما نیز شاهد سنگ قبرهای قدیمی موجود در قبرستان های  هرازجان و واران بوده اید که برخی از آنها به چند صد سال پیش باز میگردد و شاید توجه شما نیز به نقوش حکاکی شده در آنها از جمله مهر و تسبیح و شانه جلب شده باشد و از خود سوال کرده باشید معنای این نقوش چیست؟!

در قدیم حکاکی نقش مهر و تسبیح نشان دهنده آیین و مذهب شخص متوفی بوده است و روی سنگ قبور افرادی که به زیارت مکه معظمه و یا عتبات عالیات نائل شده بودند بیشتر مشاهده می شود.
اما نقش شانه نشانه جنسیت متوفی بوده است. بدین ترتیب که اگر شانه منقوش دوطرفه باشد، متوفی زن است و اگر شانه یک طرفه باشد، متوفی مرد است.
از دیگر ویزگی های این سنگ قبرها میتوان به ذکر نام خداوند در بالای سنگ و بیان تاریخ فوت به صورت قمری اشاره کرد.

نمونه ای از سنگ قبرهای منقش به تسبیح و مهر:

mazar

جهیزیه :

 در ابتدای یک زندگی ، وسایل و تجهیزاتی برای رفع نیازهای اولیه از قبیل خوردن و خوابیدن و بهداشت عمومی نیاز است . دختر و پسری که با هم پیوند زناشویی و تصمیم به آغاز زندگی مشترک می گیرند به این وسایل جهت زندگی مشترک خود نیاز دارند . جهیزیه از دیر باز مرسوم بوده است ، خرید وسایلی برای عروس و داماد ، البته این سنت جهت کمک برای شروع تشکیل خانواده که نهادی مقدس است ایجاد شده است ، اما متأسفانه با مرور زمان افرادی این سنت پسندیده را به رسمی طاقت فرسا تبدیل نموده و مردم نیز چشم بسته به اجرای آن می پردازند . کمک ویاری بزرگتر ها برای خریداری جهیزیه که البته وسایل ضروری زندگی می باشد امری است پسندیده واسلام نیز آن را رد نکرده است ، اما با ایجاد یک الگو ومعیار مناسب در این زمینه است که می توانیم به ازدواج جوانان کمک کنیم . الگویی که باعث خانه نشین شدن برخی دختران ،مسائل و مشکلات روحی روانی دربین خانواده ها نشود . اسلام جهاز را اهدای وسایل ضروری درشروع زندگی می داند که فواید آن شرکت وهمکاری بزرگتر ها در خرید وسایل مورد نیاز یک زوج، تشویق جوانان به ازدواج، استحکام خانواده و مسائل دیگر است که با رعایت مرزهای اعتدال و توجه به ضروریات می توانیم به این اهداف دست یابیم.

 صورت جهیزیه یکی از اهالی هرازجان

مربوط به بیش از 110 سال پیش

سند

برگرفته از وبلاگ هیئت محبیین ولیعصر ارواحنافداه