در شمال دليجان و در نزديكي سد ۱۵ خرداد واقع شده و شامل ۷ پارچه آبادي است كه نام جاسب را برخود دارد.
در وایبر, لاین, تانگو دنبال کنید با شماره 09216891615

دهستانی با هفت پارچه آبادی

برگرفته از سایت تبیان

 وقتی قرار شد به جاسب سفر کنیم، درباره ی این منطقه جست وجو کردم. اول فهمیدم که جاسب با جاسک فرق دارد. جاسب دهستانی است در شهرستان دلیجان، در استان مرکزی.

 از آثار باستانی جاسب می توان به قبرستان قدیمی واران، تپه قلعه کوه امام علی، تپه قلعه سرخ، تپه قلعه وشتگان، تپه قلعه و سقونقان، مسجد جامع و امام حسن بیجگان، برج روستای هرازجان، تپه قلعه کوه امام ولی روستای کروگان، غار سیجان در ضلع شمالی روستای واران و سنگ نوشته های قبرستان روستای بیجگان نام برد که همگی شماره ثبت میراث فرهنگی کشور را دارند.

 بعد که جست وجوها بیش تر شد، متوجه شدم که دهستان جاسب از هفت پارچه آبادی (همان ده) تشکیل شده است که این هفت ده، بازمانده ی 9 استراحتگاه دوره ی ساسانیان است.

 بزرگان این ده ها می گویند: «اردشیر اول سربازان خود را به این مکان آورد تا اسب هایشان از آب رود ازنا بنوشند سپس به علت عبور سربازان زیادی از این منطقه، 9 استراحتگاه ساختند که بعدها تبدیل به مکان استراحت دائمی شد. پس از گذشت 3000 سال دو استراحتگاه متروکه شدند و هفت استراحتگاه باقی ماندند که هفت ده امروزی جاسب را تشکیل می دهند.»

 عازم سفر شدیم و پس از حدود چهار ساعت پیمودن راه، به دهستان جاسب رسیدیم در اولین نگاه به نظرم رسید که این دهستان با شهر هیچ تفاوتی ندارد، همه چیز آن جا هست، از دانشگاه گرفته تا بانک و سوپر مارکت های بزرگ.

 اما جالب ترین نکته ای که توجه من را جلب می کند، شیوه ی باغداری در این روستاها است باغ ها دیوار ندارند و فقط با نشانه هایی که از گذشته باقی مانده از هم جدا می شوند، این منطقه بیش تر درخت گردو و بادام دارد، اما گهگاه درخت فندق هم در میان شان پیدا می شود.

 رودهای کوچکی، باغ های این روستاها را آبیاری می کنند، اما سرچشمه ی آب ها کجاست؟

 یکی از قدیمی های روستاها می گوید: «وقتی برف کوه های اطراف آب می شود، آب جاری وارد قناتی می شود و از طریق قنات به روستاها می رسد و در مسیرها قدیمی جاری می شود و به باغ ها راه پیدا می کند.»

 یکی از زیباترین و قدیمی ترین رودها از چشمه ای به نام دو شاخ سرچشمه می گیرد و از میان دو باغ عبور می کند. وقتی به محل این چشمه رسیدیم، جز یک مسیر آب که قسمتی از آن، از روی زمین می گذرد و قسمت دیگر از لوله های چدنی قدیمی، مسیر دیگری ندیدیم پرسیدیم: «چرا به این چشمه دو شاخ می گویند؟»

 پیرمردی روستایی گفت: «دلیل نام گذاری این چشمه، سرچشمه ی اصلی آن است نه مسیر آب، این چشمه از دو قنات که در فاصله ی صد متری از هم قرار دارند، سرچشمه می گیرد و در روستا جاری می شود.»

 آب چشمه بسیار سرد است، طوری که بیش از دو سه دقیقه، نمی توانیم دستمان را در آب نگه داریم و از آن مهم تر بسیار گوارا است.

 سوغات جاسب، غیر از گردو و بادام، حلوا وارده است. اهالی این روستا در شش ماه دوم سال که فصل باغداری نیست، با کنجد و بقیه ی مواد به کار حلواسازی مشغول اند.

 فراوری: زهرا فرآورده

 بخش کودک و نوجوان تبیان

پاسخ دهید