در شمال دليجان و در نزديكي سد ۱۵ خرداد واقع شده و شامل ۷ پارچه آبادي است كه نام جاسب را برخود دارد.
در وایبر, لاین, تانگو دنبال کنید با شماره 09216891615

جاسبی ها رو بیشتر بشناسیم

 زنده یاد:

ناصری، سیدجلیل

 متولد ۱۲۹۹ دلیجان – فوت ۱۳۷۹

 رشته تحصیلی: صنایع غذایی

 فعالیت­: احداث حلواسازی عقاب، امور خیریه

 حاج سید جلیل ناصری از اهالی جاسب تابعه دلیجان اصفهان در سال ۱۲۹۹ به ­دنیا آمد.به سن دبستان که رسید همراه پدر به تهران آمد، دوره ابتدایی را خواند و بعد از مدتی با وجود سن کمی که داشت در کارخانه اسلحه ­سازی به کار پرداخت تا به خدمت نظام رفت.

 در روزگار نه چندان دور در همين تهران، جماعتي بودند كه از راه رسيده و به پايتخت آمده و حجره ها و مغازه هايي فراهم كرده و در آنجا به كسب و كار مشغول شدند. دستان مردمي كه هنوز گرد و غبار سفر را از رخت به در نكرده بودند، مشغول به كار شد. كنجدهاي آسياب شده را با شيره كشمش در هم آميخته و هر روز در بازار به مردم مي فروختند. هر روز اين جماعت در مغازه هايشان، فرسنگ ها دور از شهر و ديار به كار مي پرداختند و تا غروب كار مي كردند و كار. فردا صدايي در كوچه و خيابان ها مي پيچيد و مردم را فرا مي خواند تا حلوا ارده كه مثل عسل شيرين است را بخرند و هجوم مردم و دوباره دست ها مشغول كار. جاسبي ها به پايتخت آمده بودند تا دهان تهراني ها را شيرين كنند.

 حلوا ارده تا مدت ها ميهمان سفره هاي مردم بود، اما وقتي كه شكر جايگزين شيره كشمش شد، حلوا شكري پا به عرصه بازار گذاشت. اينبار هم جاسبي ها به روشي نوتر بازار را در اختيار گرفتند. آنها تا مدت ها بي رقيب بودند و هنوز هم، اما اين حكايت همه جاسبي ها نيست. عمدتاُ واراني ها كه يكي از روستاهاي هفتگانه جاسب است به اين كار پرداختند. باقي آنها نيز به كسب و كار در شهرهاي بزرگ روي آوردند. از بيژگان، روستايي در مجاورت واران نيز به پايتخت آمدند. آنها نيز به مانند همسايگان خود به كار پرداختند و بخشي از كبابي هاي تهران را در اختيار گرفتند.

هزارجاني ها نيز به پايتخت آمدند و به فروش لوازم منزل روي آوردند و كروگاني ها هم بيكار ننشستند. سينمادار بودند و برخي نيز به بازار قفل و لوله رفته و در آنجا به كار پرداختند. جاسبي ها در اكثر صنوف بوده اند، اما شغل موروثي آنها حلواشكري سازي بوده. هم اكنون هم تقريباُ تمام حلوا شكريها از توليدات جاسبي هاست. آنها وقتي به اين كار روي آوردند، شايد كمتر كسي از اين محصول خبر داشت. حتي زماني كه حاج مصيب درخشاني از تفليس به بشتر آمد و از آنجا به تهران عزيمت كرد و رحل اقامت در پايتخت گزيد و حلواشكري را بنا نهاد، از اقتدار جاسبي ها در اين عرصه در سال هاي آينده بي اطلاع بود.

از كارگاه حلواشكري سازي تا بنياد امور خيريه

سيدجليل ناصري بعد از آن كه كارخانه اي بزرگ تدارك ديد و اولين زمينه هاي اين كار را فراهم آورد به همراه سيد جمال احمدي، به كشورهاي اروپايي رفت تا اسباب و ماشين هايي را كه براي اين كار مورد نياز بود، تهيه كنند.

از آنجا كه ديگر حلواسازي با دست و توليد روزانه ۱۵۰ كيلو پاسخ تقاضاهاي مردم نبوده آنها به فكر توليد ماشيني اين محصول برآمدند. آنها به بسياري از كشورها مسافرت كردند و از مجموعه اين مسافرت ها، ماشين هاي مختلفي را كه به كارشان مي آمد برگزيده و به ايران آوردند.

حلوا شكري سازي تنها در چند كشور رايج بوده و طبيعي است كه كشورهاي اروپايي خط توليد واحدي نداشته باشند. سيد جليل به همراه سيد جمال توانستند از كشورهاي مختلف ماشين هاي مورد نياز را به ايران آورده و اولين خط توليد مكانيزه اين محصول را راه اندازي كنند. پس از آن بود كه سيد جليل ناصري كه از حلواسازي با دست كارش را آغاز كرده بود روز به روز شاهد پيشرفت اين كار شد.

از آن پس جاسبي هاي بسياري كه عمدتاُ از روستاي واران بودند به اين كار روي آورند و با تاسيس كارگاه ها و كارخانه هاي كوچك و بزرگ بسياري به اين شغل روي آورند. از همان روزهاي آغازين كه سيدجليل ناصري آغاز به كار كرده بود، تنها يك رقيب در اين عرصه با او برابري مي كرد، يك مرد آذري كه از تفليس به تهران آمده بود. صاحب حلواشكري شاهين. بعد از آنكه حاج مصيب درخشاني در دروازه دولت اولين كارخانه را بنا نهاده بود، ناصري حلوا شكري ساخت خود را گسترش داد و پس از چندي بر رقيب پيروز شد.

حاج سيد جليل ناصري يكي از افراد خير و نيكوكار نيز بود. بسياري از مردم هنوز هم نام او را به ياد دارند. در روزهايي كه هنوز پايتخت از نعمت برق بي بهره بود او باتدبير و دورانديشي جاسب را از اين نعمت بهره مند ساخت. در سال ۱۳۳۳۳۵ او يك موتور برق در جاسب مستقر كرده و در آنجا چاه آب درست كرده و آنجا را لوله كشي آب مي كند. اگرچه در اين راه برخي از اهالي با او همراه بودند اما اين كار به همت او به انجام مي رسد. او درمانگاه ها و مساجد و مدارس بسياري در جاسب و روستاهاي هفتگانه آن مي سازد و جاده اي به آنجا كشيده و به مردم كمك بسياري مي كند. هنوز هم نام او براي بسياري از مردم آشناست. او صاحب چند فرزند است كه اكثر داراي تحصيلات عاليه اند. دكتر سيدمحمود ناصري، دكتر سيدجواد ناصري و مهندس سيد منصور ناصري از فرزندان او هستند.

آنها هم اكنون و پس از فوت مرحوم ناصري بنيادي را پي ريزي كرده اند به نام بنياد خيريه ناصري كه ادامه دهنده كارهاي خيريه سيد جليل ناصري اند.

برگرفته از روزنامه همشهری

1 پاسخ به جاسبی ها رو بیشتر بشناسیم

پاسخ دهید